Daptomicin

Daptomicin|Lipopeptidni antibiotik|Gram-Pozitivna istraživanja|Nauka-Peptid

【Svojstva】Bijeli ili bez{0}}bijeli prah
【Čistoća】 Veća ili jednaka 95%
【Paket】5mg, 10mg
【Skladištenje】2-8 stepeni, skladištenje -20 stepeni, zapečaćeno skladište
【Više informacija] Cijena peptida, informacije o sekvenci, hemijska struktura, molekularna težina, naučnoistraživačka literatura, molimo pošaljite upit

Daptomicin je ciklički lipopeptidni antibiotik iz Streptomyces roseus, koji se sastoji od cikličkog peptidnog jezgra od deset aminokiselina sa bočnim lancem masnih kiselina. Njegovo djelovanje se razlikuje od djelovanja -laktamskih ili glikopeptidnih antibiotika, uglavnom se oslanja na jone kalcija za postizanje ciljanog napada na ćelijsku membranu bakterije, sa brzim baktericidnim djelovanjem protiv raznih gram-rezistentnih na lijekove gram- bakterija, uključujući MRSA, VRE. Daptomicin je sintetički peptid visoke -čistoće, koji je namijenjen samo za in vitro eksperimente i eksperimente na životinjama i drugu naučna istraživanja, a ne može se koristiti za liječenje ljudi.

Baktericidni proces daptomicina počinje prisustvom jona kalcijuma. Pri fiziološkim koncentracijama kalcijevih jona (oko 50 mg/L), antibiotik daptomicin prolazi kroz konformacijsku promjenu koja rezultira stvaranjem transmembranskih oligomernih pora u membranama bakterijskih stanica koje sadrže fosfatidilglicerol (PG).Silverman et al. (2003), u Antimicrobial Agents and Chemotherapy, navodi da je daptomicin efikasan protiv Staphylococcus aureus. U Antimicrobial Agents and Chemotherapy, Silverman et al. (2003) su pokazali da baktericidna aktivnost daptomicina protiv S. aureus ima jasnu vremenski-zavisnu i dozu{10}}zavisnu vezu sa disipacijom membranskog potencijala: pri koncentraciji od 5 ug/mL vitalnost ćelije je smanjena za više od 99% u roku od 30 min, dok je povećan membranski potencijal za više od 09%. Formiranje pora dovelo je do brzog izljeva K⁺, koji je zauzvrat inhibirao sintezu DNK, RNK i proteina, ubijajući na kraju bakterije. Za razliku od većine kationskih antimikrobnih peptida, daptomicin je anjonski molekul koji se mora oslanjati na jone kalcija da bi izvršio efekte ciljanja na membranu{17}}, jedinstveni mehanizam koji ga čini važnim modelnim molekulom za proučavanje membranski{18}}aktivnih antibiotika.

Daptomicin je pokazao vrlo niske minimalne inhibitorne koncentracije (MIC) protiv uobičajenih kliničkih gram{0}}pozitivnih aerobnih bakterija.Fuchs et al. (2000) ispitali su 514 kliničkih izolata i otkrili da su MIC-ovi svih testiranih sojeva bili manji ili jednaki 2 mg/L, sa samo nekoliko sojeva E. faecalis i Listeria monocytogenes koji su dostigli 4 mg/L. MIC-ovi MSSA i MRSA kretali su se u rasponu od 0,02}Lecalis{ 0,02}L03. E. faecalis (uključujući sojeve rezistentne na vankomicin-) iznosile su 0,25-2 mg/L, -hemolytica i E. faecalis (uključujući sojeve rezistentne na vankomicin{23}}) su bile 0,03{{26}LMR za 0,5 mg/lSA2, MSSA2 mg/lSA2. E. faecalis i E. faecalis (uključujući sojeve otporne na vankomicin), i 0,016-0,25 mg/L za Streptococcus -hemolyticus. Vrijedi napomenuti da su MIC-ovi daptomicina bili slični onima kod rezistencije na meticilin ili vankomicin. Značajno je da MIC daptomicina nije u korelaciji sa fenotipovima rezistencije meticilina ili vankomicina, što sugerira da na njegovu aktivnost protiv MRSA i VRE ne utječu već postojeći mehanizmi rezistencije. Cilli et al. (2006) je također potvrdio da su svi testirani sojevi osjetljivi na daptomicin u in vitro studiji 42 VRE, 30 MRSA i 36 MRSE sojeva. Rezultati in vitro studije 42 VRE, 30 MRSA i 36 MRSE sojeva su pokazali da su svi sojevi osjetljivi na Daptomicin.

1. Istraživanje bakterijskih infekcija{1}}rezistentnih na više lijekova
Daptomicin je odobren za liječenje komplikovanih infekcija kože i mekih tkiva, bakterije Staphylococcus aureus i desno{0}}infektivnog endokarditisa. Od 2010. godine, približno milion pacijenata širom svijeta s teškim gram{4}}pozitivnim bakterijskim infekcijama liječeno je antibiotikom daptomicinom. U istraživačkom okruženju, često se koristi kao pozitivna kontrola protiv MRSA i VRE, ili za istraživanje novih kombinovanih terapija.

2. Infekcije povezane sa biofilmom{1}}
Liječenje infekcija{0}} povezanih s medicinskim uređajima posebno je problematično zbog visokog kapaciteta stvaranja biofilma Enterococcus faecalis.Barber et al. (2021) koristili su metodu vremenske{4}}kill krive biofilma kako bi procijenili aktivnost zajedničkog davanja daptomicina - na VRE u biofilmima. Otkrili su da je MIC (bMIC) u biofilmima 2-8 puta veći od normalnog MIC, što ukazuje da biofilmovi značajno smanjuju osjetljivost na lijekove. Međutim, kada je antibiotski daptomicin kombinovan sa ceftriaksonom, ampicilinom ili rifampicinom, bMIC je smanjen za više ili jednak 2 puta i pokazao je sinergističke baktericidne efekte protiv većine testiranih sojeva (veći ili jednak 2 log₁₀ CFU/cm² u poređenju sa pojedinačnim agensom). Ovi podaci predstavljaju važnu referencu za proučavanje anti-biofilm strategija.

3. Istraživanje mehanizama rezistencije na lijekove
Studije rezistencije na daptomicin fokusirale su se na -dvokomponentni regulatorni sistem mprF i VraSR. Mehta i dr. (2012) su otkrili da su mprF tačkaste mutacije (npr. L826F) direktno povezane sa fenotipovima rezistencije na antibiotike daptomicin u kliničkim sojevima MRSA, te da je aktivacija VraSR sistema ključni sinergistički faktor rezistencije na lijekove. Inaktivacija VraSR značajno je povećala osjetljivost na daptomicin, dok je rezistencija obnovljena nakon zatrpavanja. Ovi nalazi pružaju molekularnu osnovu za razumijevanje adaptivnog odgovora bakterija na membranski{9}}ciljane antibiotike.

4. Kombinirani skrining na lijekove
Sinergistički efekat daptomicina sa -laktamima, rifampicinom i aminoglikozidima je široko proučavan. Osim toga, hemijsko spajanje daptomicina sa nanoklasterima srebra pokazalo je povećanu sposobnost oštećenja membrane{2}}u posljednjih nekoliko godina. Važno je napomenuti da daptomicin nije pogodan za studije plućnih infekcija jer je vezan i inaktiviran sa površinskim-aktivnim supstancama - - prvim prijavljenim slučajem organske-specifične inaktivacije antibiotika.

Preporuke za čuvanje i upotrebu
Liofilizirani prah se preporučuje čuvati na -20 stepeni, izbjegavajući ponovno zamrzavanje i odmrzavanje. Nakon rastvaranja, može se dozirati na -80 stepeni za dugotrajno skladištenje. Istraživači bi trebalo da prethodno validiraju aktivnost daptomicina prema specifičnom eksperimentalnom sistemu (npr. koncentracija jona kalcijuma, sastav medijuma), jer nivo jona kalcijuma direktno utiče na njegov baktericidni efekat.

• Silverman JA, et al. Antimicrob Agents Chemother. 2003;47(8):2538-2544.
• Fuchs PC, et al. J Antimicrob Chemother{1}};46(3):443-447.
• Cilli F, et al. J Chemother{1}};18(1):27-32.
• Barber KE, et al. Antibiotici. 2021;10(8):897.
• Mehta S, et al. Antimicrob Agents Chemother. 2012;56(1):92-102.
• Silverman JA, et al. J Infect Dis. 2005;191(12):2149-2152.

Daptomicin, lipopeptidni antibiotik, depolarizacija membrane, MRSA, gram{0}}pozitivne bakterije